نشست علمی چالش ها و فرصت های استفاده از هوش مصنوعی در متون پژوهشی برگزار شد

به گزارش روابط عمومی دانشگاه نشست علمی چالش ها و فرصت های استفاده از هوش مصنوعی در متون پژوهشی با حضور اساتید و دانشجویان برگزار شد.

دکتر مریم قربانی، معاون پژوهش و فناوری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، در این نشست تخصصی با اشاره به طرح پایش استفاده از هوش مصنوعی در آثار علمی، گفت: ما تنها دانشگاهی در ایران هستیم که یک ابزار فارسی برای شناسایی استفاده از هوش مصنوعی در متون را توسعه داده و به وزارت علوم معرفی کرده ایم و خوشبختانه وزارت علوم نیز از این طرح استقبال کرده و در حال تعمیم آن به همه دانشگاه های کشور برای پایش و مدیریت این موضوع است.

وی با بیان اینکه این طرح پس از رد شدن یک مقاله علمی به دلیل تشخیص استفاده گسترده از هوش مصنوعی توسط یک نرم افزار خارجی کلید خورد، افزود: این اتفاق جرقه ای شد تا به فکر توسعه یک ابزار داخلی و تعیین پروتکل های استفاده باشیم. در حالی که ما مشغول توسعه این سیستم بودیم، مراجع معتبر جهانی نیز به تدریچ شروع به انتشار راهنماها و پروتکل هایی برای استفاده اخلاقی از هوش مصنوعی کردند.

دکتر قربانی با تاکید بر ضرورت بهره گیری از فناوری به عنوان یک ابزار توانمندساز، هشدار داد: نگرانی اصلی ما این است که این ابزار به جای «مشاور و پیشکار»، به «مغز متفکر» زندگی علمی تبدیل شود. همانطور که با ورود ماشین، بعد از چند سال توانایی های بدنی ما کاهش یافت، امروز هم خطر آن وجود دارد که توانایی تفکر انتقادی و نوشتار خلاقانه تحت الشعاع قرار گیرد. شاهد هستیم که حتی در تالیف کتاب نیز رغبت به ترجمه صرف با کمک ابزارها بسیار بیشتر از کار سخت تالیف و تدوین شده است.

معاون پژوهشی دانشگاه علوم کشاورزی ساری با اشاره به تجربه مستقیم در کلاس های درس، اظهار داشت: گاه از دانشجویان می پرسم که چند درصد از ارائه تو را خودت نوشتی؟ و برخی با صداقت پاسخ می دهند که از هوش مصنوعی استفاده کرده اند. این نشان می دهد که به تدریج نقش هوش انسانی در فرآیندهای فکری و پژوهشی در حال کمرنگ شدن است.

وی در ادامه بر لزوم سیاست گذاری دقیق و ایجاد راهنماهای شفاف تاکید کرد و گفت: «ابهامات زیادی وجود دارد: در چه بخش هایی می توان استفاده کرد؟ سهم مجاز و غیرمجاز چقدر است؟ اعتبار منابع تولید شده چطور سنجیده می شود؟ مساله امنیت داده ها و خطر گمراه شدن نیز بسیار جدی است. شیوه نامه فعلی وزارت علوم تنها به ذکر استفاده اکتفا کرده و نیاز به تکمیل دارد.

دکتر قربانی در پایان، صحبت های خود را در سه بخش «فرصت های هوش مصنوعی در تولید علم»، «تهدیدهای احتمالی آن» و «سیاست های قابل اتخاذ» ارائه کرد و تاکید نمود که این جلسه بیشتر یک هم اندیشی برای تبادل نظر و رسیدن به راهکارهای عملی است تا یک ارائه قطعی علمی. وی ابراز امیدواری کرد که با مدیریت صحیح، بتوان از هوش مصنوعی به عنوان یک دستیار مفید بهره برد بدون اینکه زندگی علمی و فکری جامعه به آن وابسته و واگذار شود.