نشست تخصصی با عنوان “تاثير گياهان مهاجم بر كيفيت آب و تغييرات زيستي در سدهاي آب شرب برگزار شد

به گزارش روابط عمومی دانشگاه، نشست تخصصی با عنوان “تاثير گياهان مهاجم بر كيفيت آب و تغييرات زيستي در سدهاي آب شرب” با ارائه دکتر پویان مهربان در سالن اجتماعات دانشكده علوم دامي و شيلات برگزار شد.

در این نشست دکتر  مهربان با بیان اینکه حدود 8/2 میلیارد نفر که بیش از 30 درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند نوعی از کمبود آب را تجربه می کنند افزود: انتظار می‌رود که این کمبود آب در جنوب صحرای آفریقا، آسیای جنوبی و بخش‌هایی از آمریکای جنوبی و خاورمیانه بدتر از این شود. حتی در مناطق پرآب، اگر آب محلی آلوده باشد و هیچ جایگزین اقتصادی مناسبی وجود نداشته باشد، عملاً از دسترسی محروم می‌شود. یکی از عوامل تاثیرگذار در کیفیت آب شرب آب‌های دارای ماند مانند سدها اختلال در تنوع زیستی می‌باشد.

دکتر مهربان اظهار داشت: تنوع زیستی به انواع گیاهان، جانوران و میکروارگانیسم‌های روی زمین و اکوسیستم‌هایی که در آن‌ها وجود دارند، اشاره دارد. آب و تنوع زیستی به یکدیگر وابسته هستند و برهم خوردن تعادل در هر یک از آنها به طور طبیعی منجر به اختلال در دیگری می شود. گونه‌های مهاجم آبزی به گیاهان و جانوران آبزی بیگانه (غیر بومی) گفته می‌شود که ورود آنها به اکوسیستم باعث آسیب اقتصادی یا زیست‌محیطی یا آسیب به سلامت انسان می‌شود.

  وی افزود: گیاهان مهاجم آبزی شامل جلبک‌ها، گیاهان شناور، گیاهان غوطه ور و گیاهان نوظهور هستند. مطالعات گیاهان آبزی دریاچه سدهای پایش شده ورود چندین گیاه آبزی شامل گیاه هیدریلا، تیزک ریزه (ناجس)، سراتوفیلوم و گوشاب شناور را به عنوان گیاه مهاجم نشان داده است. راهکارهای مختلفی برای کنترل زیستی و شیمیایی گیاهان آبزی در سرتاسر دنیا گزارش شده است. 

عضو هیات علمی دانشگاه اظهار داشت: استفاده از آفت‌های زیستی گیاهان آبزی شامل مگس‌های برگخوار، ماهی ‌های علفخوار و سم‌های با دوره ماند پایین از روش‌های کنترل این گیاهان می‌باشد. شناسایی صحیح یک گونه مهاجم به عنوان بومی یا غیر بومی برای توسعه سیاست های صحیح، مدیریت و برنامه های تحقیقاتی علمی مبارزه با این گونه ها مهم است، زیرا پاسخ های موثر به دانستن این که آیا غلبه گونه مهاجم توسط شرایط جدید زیست محیطی ایجاد شده یا در طی تکامل باید به وجود می‌آمد، برنامه ریزی های بعدی را تسهیل می نماید.