دانشگاه از پژوهش تا کارآفرینی و ارتباط با صنعت و جامعه

امروزه روند رو به رشد جمعیت و لزوم برقراری امنیت همه­ جانبه انسانی، توسعه پایدار مهم­ترین چالش فراروی بسیاری از سیاست گذاران کشور و متخصصان توسعه است.

تلاش ­های متعدد انجام شده نیز برای ارتقای این بخش طی دهه­ های اخیر، عمدتا یا نتیجه­ مطلوبی به­ همراه نداشته یا با اثرات نامطلوب فراوانی همراه بوده است.

از جمله این اثرات نامطلوب می توان به تخریب محیط زیست در اثر فشار بر منابع محدود قابل دسترس اشاره نمود. این ناملایمات در عرصه های اجتماعی و فرهنگی نیز مسایلی را به­ همراه داشته و در برخی موارد دولت  ها را از ادامه کار مأیوس ساخته و نخبگان علمی را به حمایت کمتر از طرح­های توسعه­ ای واداشته است. در حقیقت، این موارد نتیجه­ی عدم توجه کافی به پژوهش­های محوری و هدفمند در راستای ارتقای تولید ملی است.

پژوهش هدفمند فعالیتی است که هوشمندانه، خلاقانه و نظام­ مند در راستای کشف حقایق و قابلیت­ ها، بازنگری پدیده‌ها، رخدادها، و رفتارها طراحی شده تا ما را به استفاده بهینه و با کارآیی حداکثر از پدیده‌ های موجود و دستیابی به راهکارهای عملی و توسعه فناوری‌ها رهنمون سازد. در جهان امروز که پیچیدگی­ ها و ناشناخته­ های آن بسیار بیشتر از شناخته ­های آن است، پژوهش هدفمند و اصولی زمینه ساز توسعه پایدار محسوب می شود. بنابراین در جهان پر از تغییر امروز و ناگزیر از تطابق و سازگار شدن با چنین تغییراتی، نقش و جایگاه دانشگاه بیش از پیش در بوته نقد قرار دارد. این خود نشان از اهمیت و جایگاه این نهاد مهم و حیاتی در تحولات اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و… است.

دانشگاه مبداء همه تحولات بوده و خواهد بود، با این وجود برای ایجاد چنین تحولاتی باید پژوهش هدفمند و نوآوری های علمی به یک فرهنگ و باور عمومی تبدیل شود.

گذر از دانشگاه نسل اول و دوم به دانشگاه کارآفرین خود گویای چنین نگاهی است. چنین دانشگاهی پویا و پژوهش های آن هدفمند و فناوری های آن ارزش ­آفرین و برون داد آن در خدمت تولید ملی قرار گرفته و نتیجه آن اقتدار کشور در عرصه های بین­ المللی خواهد بود.

در پرتو چنین دانشگاهی ارتباط دو سویه و مستمر با صنعت و جامعه برقرار شده و هدفمندی پژوهش و ارزش آفرینی فناوری شکل و قوام می گیرد. برقرای این ارتباط البته مستلزم تفکر مثبت در دو سوی ماجرا است.

اعتماد صنعت و جامعه به دانشگاه و فعال سازی بخش های کارآفرینی و ارتباط با صنعت و جامعه در دانشگاه ها موجب سرازیر شدن اولویت های پژوهشی به سمت دانشگاه ها می شود. نتیجه چنین حرکتی تبدیل تهدیدها به فرصت ها در هر شرایطی خواهد بود.